Auteur

Storm, discussies en een gedicht – Gabriel van Rosmalen

19-09-2017

Het was wederom een woelig en wild weekje buiten en binnen op kantoor van de DenkTankers. Terwijl buiten de striemende regen dag in dag uit tegen de ramen aansloeg, was de echte storm binnen te vinden. Zet 22 denkers bij elkaar en je krijgt een tornado aan flip-overvellen met termen als postmodernisme en individualisering erop, een paar goede debatten over de betekenis van werk of een uiterst felle discussie over het gedicht De zachte krachten zullen zeker winnen van sociaal-democraat H. Roland Holst: biedt dit wel of niet een erg interessante invalshoek over de rol van de arbeidsmarkt anno 2017?

Ja, beste lezer, u hoort het al: zó’n week was het. Heel stiekempjes begon de groep DenkTankers in opstand te komen tegen het maken van catchy slides voor presentaties, tegen woorden als ‘procesmatig’ en ‘efficiënt’, cijfers opspeuren en MECE-werken. Langzaam ontstond de gedeelde behoefte om met elkaar in gesprek te gaan over het concept ‘werk’. Met plezier hadden we ons de afgelopen drie weken verdiept in de regelgeving, de krantenartikelen en de betrokkenen bij het ondewerp perspectief op werk. Maar zoals wel vaker in het leven mistte er nog één component. Wat is de visie van onze eigen groep DenkTankers, hoe denkt iedereen over dit thema en wat is eigenlijk de waarde van werk?

Zo stond afgelopen vrijdag het eerste gesprek met alle deelnemers van de Nationale DenkTank 2017 gepland. Alvorens we op een constructieve wijze met elkaar in gesprek gingen, was het tijd voor een drietal prikkelende stellingen. Zo werd tijdens één van de stellingen vol overgave bepleit dat zingeving wel degelijk alleen voorbestemd is voor de hoogopgeleiden. Eerlijkheid gebiedt mij te vermelden dat de rol van de advocaat van de duivel hier overtuigd neergezet werd.

Het constructieve gesprek dat hierna volgde, bracht ons ook mooie inzichten. Werk zorgt dat je het gevoel hebt deel uit te maken van de samenleving en er werd gepredikt dat er een evident verschil is tussen ‘wat heeft zin’ en ‘wat geeft zin’. Overigens vrees ik dat H. Roland Holst het met deze tweespalt niet helemaal eens zou zijn, maar dat nam niks weg van de vreugde die de groep ervoer toen het ging over de gedeelde visie.

De waarde van werk is natuurlijk mooi, zingeving soms essentieel, status binnen de samenleving ook, maar belangrijk is natuurlijk ook om niet te vergeten dat werk niet altijd leuk is. Zie ‘Caissière’, een nieuw gedicht (spreekt toch wat beter aan dan H. Roland Holst) en onlangs aangehaald door F. Abrahams:

Haar ruimte is beperkt want zo gepland

Dat zij vanaf haar middel zichtbaar is

En zij haar handen vrij heeft voor elke kant

Aan wie zij onverschillig dienstbaar is.

 

Zij schuift en scant en slaat de kassa aan,

Of u de bon erbij wil en nog een fijne dag.

Haar blik licht op voor een die haar baan

Misschien naar de sterren leiden mag.

 

Maar onverbiddelijk loopt de band.

De rij schuift op, zij scant en scant

En maakt muziek met slechts één toon.

 

Haar hoofddoek wijst op een geloof

Dat leert dat haar God de wereld schiep,

Hemel en aarde, de scanner en de bieb.

Auteur

Agenda

11 december Eindpresentatie Nationale DenkTank 2017
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Wilt u op de hoogte gehouden worden?

Meld u dan hier aan voor onze nieuwsbrief